interview met de def americans

interview met de def americans

Op een zonovergoten ochtend in Woensel bellen we aan bij. Elco is de frontman van de Def Americans, de befaamde Johnny Cash covergroep uit Eindhoven. De band heeft een dubbel jubileum dit jaar en dat is meer dan genoeg reden om eens op de koffie te gaan.

 

Tekst: Guido Segers, Eindhovenrockcity.nl

Hoe is dat nou, tien jaar bezig zijn met de Def Americans?
“Tien jaar is zo voorbij, ‘time flies when you’re having fun’ zoals ze zeggen. Het blijft ook leuk met nieuwe plekken om te spelen en nieuwe mensen om te ontmoeten. Tsja, we zijn een coverband en daar moet je als muzikant vies van zijn, maar ik heb tegen een zaal waar we optreden wel eens gezegd; Zet die lampen eens aan en kijk om je heen, zoiets zie je nooit met je andere bandjes. Het publiek dat we trekken is zo divers, van metalheads tot bejaarden, kinderen met ouders… De muziek van Cash die we spelen raakt aan een soort muzikaal DNA. Iedereen voelt het en mensen kennen altijd meer nummers dan ze denken.

 

Als coverband zoek je naar een bepaalde authenticiteit. Het is een tribute, waarin je niet moet proberen om Cash te zijn. Je moet jezelf zijn op het podium, dat was ook zijn kracht. Oprecht zijn en ook een grapje maken moet gewoon kunnen. Mensen verbazen zich daar wel eens over bij ons.”

Wat is eigenlijk het beginpunt geweest van de Def Americans, hoe zijn jullie gestart?
“We speelden allemaal in Rockcity bandjes, zoals Denvis & The Real Deal, Elconjo, Speedking en de Responders. Voor mij begon het op het podium met Elconjo, toen de snaar klapte van de bassist en er moest wat opgevuld worden. Ik speelde toen een nummer van Johnny Cash op mijn Flying V. Later werd ik gevraagd door de jongens van Speedking om dat nog een keer akoestisch te doen op een verjaardagsfeestje in het TAC. Daarop volgde een éénmalig optreden met de eerste versie Johnny Cash coverband, wat een tweede keer werd en vervolgens jarenlang is doorgegaan.

In eerste instantie was het een ding wat we erbij deden, maar we kregen steeds meer optredens. Langzaam aan werd Def Americans een serieus ding en werden we door het vele spelen betere muzikanten. Daar komt dan ook bij dat je ouder wordt en meer muziek gaat waarderen en openstaat voor iets anders. Johnny Cash stond bij onze ouders in de kast en met de tijd kwam de waardering daarvoor. We hebben allemaal een voorliefde voor country, traditionals en het soort ambachtelijke muziek die we zelf aanvankelijk niet konden maken. Wij zijn ook maar gewoon een stel boerenlullen met een voorliefde voor raggende gitaren.”

Wat zijn de mooie momenten uit de 10 jaar dat jullie als Def Americans samen zijn? Hoogtepunten, dieptepunten, bijzondere belevenissen…
“Even denken hoor… Wij zijn gevraagd door het muziekgebouw om een soort fotocollage te maken van elk jaar. Dat was een bijzondere zoektocht, ook omdat in 2008 nog niemand een smartphone met camera had. Foto’s van toen zijn er een stuk minder en de meesten zijn van goedkope digitale camera’s. We hebben als band dus echt de digitalisering meegemaakt en dat zien we nu terug. Voor een groep die vrij ouderwetse muziek maakt, zijn we ook vrij makkelijk overgestapt op digitale live gear, die prima samengaat met onze vintage instrumentarium. Geluidsmensen wilden daar in het begin niet aan, maar iedereen moest toch wel over.

Ook bijzonder, we zijn eens ingevlogen voor een festival in Noorwegen. Net dat weekend had Noorwegen de hoogst gemeten temperaturen in 150 jaar en stonden we daar op het podium onszelf te pletter te zweten in het zwart. Twee mensen in een rolstoel probeerden elkaar voor het podium te vangen met lasso’s, waarvan eentje in een badkuip op wielen. Het verdere publiek schuilde in het beetje schaduw dat er was. Het was een aparte ervaring. Wij hebben als band inmiddels het soort status dat we wat eisen kunnen stellen, bijvoorbeeld dat er genoeg te drinken is, maar in Noorwegen moest je dus backstage gaan vragen of je alsjeblieft een biertje mag hebben.

 

Een absoluut hoogtepunt voor de Def Americans was dat we als begeleidingsband van Tommy Cash (de broer van Johnny Cash) mochten spelen tijdens zijn tour in Nederland. Dat was heel spannend, in de avond optreden en overdag repeteren. Toch was de voorbereiding goed en deden we de tribute shows met daarnaast ook de muziek van Tommy Cash.”

Wat staat er op de planning voor de Def Americans?
“Met de voorbereiding op de Johnny Cash Memorial show, zijn we ook bezig met de voorbereiding van het clubseizoen. Komend jaar is het 50-jarige jubileum van de plaat ‘At Folsom Prison’, dus daar willen we iets mee doen.

Wij hebben onlangs ook in de gevangenis gespeeld in Dordrecht. Dat was ook een bijzondere ervaring, waar elke stap die je zet gemonitord moet worden, alles gescand en nagekeken. De mensen van de gevangenis waren hartstikke vriendelijk, maar het is een wereld van procedures. Voor het optreden hadden zich maar tachtig mensen aangemeld, dat vond ik toch wel vreemd. Mag je een keer iets anders doen, maar dan ga je liever in je cel een DVD kijken. Toch was het een goede ervaring, je probeert toch, net als Cash, iets van verlichting en entertainment te brengen. Niet vanuit het Christelijke ideaal van Cash, maar op onze eigen manier.”

 

Lees het hele interview op www.eindhovenrockcity.nl

 

 

Editie: DE POPEI september 2017

Tekst: Guido Segers, Eindhovenrockcity.nl

Gepubliceerd op 21/08/2017