platenpraten met rob'a'billy

platenpraten met rob'a'billy

Wanneer je nog nooit op een feestje bent geweest waar Rob‘a’Billy achter de draaitafel stond, ben je vermoedelijk niet het type feestvarken. Zo´n twintig jaar hyperactief op Eindhovense feestjes en partijen en gaat nog steeds keihard (o.a. 80’s Anders en Discobar Silly). Nu even klessebessen over zijn platenkast.

 

Wat is je favoriete plaat?
“Moeilijk, moeilijk. Ik hou van zoveel verschillende stromingen en stijlen dat ik dus ook even zoveel verschillende favoriete plaatjes heb! Zoveel muziek, zo weinig tijd, zeg maar. Ik weet nog goed dat ik in de Effenaar als rockabilly/ska/blues concert-DJ begon. Samen met collega-DJ’s plaatjes draaien bij bandjes, elkaar en publiek aangenaam verrassen. Daarna werden de alternatieve dansavonden op vrijdagavond opgezet onder de noemer Dansen met Rob en Hall Of Fame. Vrijdag ‘s middags platen luisteren en kopen bij de Bullit, ’s avonds draaien voor het gretige publiek, wat een toptijd. Uit die periode is een van mijn lievelingsplaten Bentley Rhythm Ace – Return Of The Hardcore Jumble Carbootechnodisco Roadshow (1997). Totaal niet dansbaar (helaas ), grotendeels gebaseerd op The 4instants’ Bogattini(1969! Zoek ook maar eens op hoe die klinkt), zeehonden-samples, over the top drumsolo’s, breakbeats, etc. Ik moet er nu alweer om lachen met deze track op de achtergrond.”

 

Wat is je favoriete Eindhovense plaat?
“Peter Pan Speedrock – Loud, Mean, Fast & Dirty (2004, Vinyl). OK, het is een verzamelaar maar wel een vol monstertracks van PPS uit de periode 1997 t/m 2001, all killer no filler. En MODDERVET gemasterd. Kippenvel als het op standje 11 door de speakers knalt."

 

Welke plaat is voor jou emotioneel het meest waardevol?
“Frank Cunimondo Trio feat. Lynn Marino – Feelin’ Good. Vooral bekend van de bierreclame, uit 1997, voor ons de tijd dat we de aktes van onze huidige koopwoning tekenden. De reclame had een gast op een schommel die als hij maar hoog genoeg ging hij nog net een straal zonneschijn kon vangen. Vandaar staat dit nummer voor mij symbool voor je vleugels uitslaan, pluk de dag en instant glimlach. Ik weet nog dat ik destijds de Brandbrouwerij heb opgebeld om te vragen naar titel en uitvoerende.”

 

Welke platen staan er nu bij je platenspelers?
“Wacht, ik loop NU even naar de platenkamer… The Mohawks – The Champ(7 inch, 1968) bij de rechter draaitafel, Fear Factory – Demanifacture(ALBUM, 1995) bij de linker. En in de cd-speler zit de geweldige R&B Hipshakers Vol. 3 CD.”

 

Heb je een guilty pleasure?
“Nee, wel honderd, hahahaha. So, there’s a thin line between kunst en kitsch… Hier moet ik lang nadenken welke van VELE guilty pleasures ik hier eens zal gaan noemen, hahaha. Mag ik ook ex equo Maywood – Rio en Bon Jovi – Living on a Prayer nomineren? F*ck it, nou heb ik het al gedaan, hahaha.”

 

Wat zijn voor jou overschatte platen?
“BL0F, vooral die waar ze alle gastmuzikanten naar de achtergrond hebben gemixt, ik hoef toch niet op te zoeken hoe die heet, hè? (UMOJA, red.) Heel sneu dat bijvoorbeeld die gerenommeerde Japanse trommelaars klinken alsof ze drie kamers verderop op luciferdoosjes aan het tikken zijn. Daarnaast ook het complete oeuvre van Kane en Faithless. Ik begrijp van beide dat hun beider trucje werkt op een festival of in een stadion, maar ik heb liever een wortelkanaalbehandeling van een zatte tandarts.”

 

Wat zijn voor jou de meest onderschatte platen?
“Soulwax – Any Minute Now. Wat. Een. Plaat. Helaas ben ik een van de weinigen die er zo over denkt. Metallica – St. Anger. Wat. Een. Plaat. Helaas ben ik een van de weinigen die er zo over denkt.”

 

Tot slot een aanbeveling aan het Eindhovense publiek. Welke plaat zou volgens jou iedereen in de kast moeten hebben?
“Kid Sundance – Kid’s Colors (2012). DJ Kid Sundance’s crowdfunded album, geïnspireerd door library- en stockmuziek compilaties uit de jaren ’70 en ’80. Jazz, funk grooves, old school hiphop, warme melodieën en gebruikmakend van vintage apparatuur. Gelaagd, warm, oud maar toch nieuw. Deze plaat mag ik graag opzetten onder werktijd, komt het creatieve proces altijd ten goede. En Raymond (Kid) is daarnaast een overall nice guy en een vinyl collector pur sang. Altijd fijn om hem ook in het echt te ontmoeten.”

 

Editie: DE POPEI mei 2014

Foto: Joren Hoogeboom - www.architectuurenfoto.nl

Gepubliceerd op 13/12/2016