interview met mooon

interview met mooon

MOOON is hard op weg richting succes en heeft de laatste anderhalf jaar grote stappen gezet die binnenkort resulteren in de release van hun eerste album. Een goed moment om de band eens beter te leren kennen.

Laten we bij het begin beginnen: jullie zijn alle drie familie van elkaar. Zijn jullie je hele leven al zo close als je nu bent?
Gijs: “De muziek heeft ons wel echt bij elkaar gebracht. Daarvoor gingen we wel skateboarden en BMX-en samen.”
Timo: “Tom en ik hebben wel zo’n beetje dezelfde leeftijd, wij gingen vroeger wel bij elkaar spelen, samen dingen doen… Kattenkwaad uithalen is niet helemaal het goeie woord, want we waren best braaf, maar we gingen al wel met elkaar om. Toen naar de middelbare school, gingen we skaten samen – toen ging jij inderdaad ook skaten (kijkt naar Gijs). Ik speelde toen ook al muziek, en op een gegeven moment vroeg ik me af ‘Kunnen wij niet gewoon samen muziek maken?’.”
Gijs: “Dus toen zijn Tom en ik aan de slag gegaan.”

 

Jullie sound, die jaren ’60 vibe die daarin zit, is dat iets waar jullie mee zijn opgegroeid?
Timo: “Mijn vader luisterde meer klassiek dan andere dingen. Maar in z’n platencollectie zitten ook de Beatles, The Who, Crosby, Stills, Nash & Young, Hendrix. Hij is er nooit echt fan van geweest, maar het staat er wel tussen. Zodoende heb ik wel een beetje de muziek van hem meegekregen. En je hoort het toch overal wel terug, games, films.”
Gijs: “Tom en ik zaten eerst helemaal in de hip hop, maar toen vonden we ook platen van onze ouders: Deep Purple, Pink Floyd, Bob Dylan...”
Timo: “Toen begon ie z'n haar te laten groeien en zo...”

 

En naast de rock 'n roll ook veel seks en drugs?
Gijs: “Geen seks, maar eh...”
Timo: “Ja, ik heb een vriendin, dus dat gaat wel goed. En ja, dat andere, daar gaan we niet op in.”

 

Nou ja, met een nummer als "Mary You Wanna" ga je toch dingen vermoeden...
Timo: “Dat gaat over een meisje! Tenminste, die heeft Tom geschreven. Hij zegt dat het over een meisje gaat. Met een hele brede lach. We zijn een keer geïnterviewd op de radio in Rotterdam, daar vroegen ze ook 'Gaat dat nou eigenlijk niet over wiet?' Nee, zei Tom, over een meisje. Spreekt voor zich hè?”

Sinds begin dit jaar hebben jullie een deal met Excelsior, en binnenkort het eerste album uit...
Tom: “Ja, "MOOON's Brew". Die naam heeft Timo bedacht. Het is ook meer een eigen kweek, een soort brouwsel, dan dat het echt in een genre valt.”
Gijs: “Vorig jaar februari hebben we de plaat opgenomen, daarna zijn we pas op zoek gegaan naar een label. En Excelsior had interesse. En nou komt 6 oktober de plaat uit. We hebben net de test-persing binnen!”
Timo: “Ja, als ik ooit kinderen krijg en die zien dat ding: 'Wat is dat?' En dan zet je dat op: 'Dat zijn wij! Dat waren wij vroeger.' Da's wel echt keivet. Het is alleen wel, eh... ja, ze hebben daar alleen Heineken, hè, daar in Amsterdam bij Excelsior.”

 

Klinkt alsof jullie het goed voor mekaar hebben.
Gijs: “Ja, nou we het er zo over hebben...”
Tom: “In het echte leven is dat wel anders - vooral met hun in die band. Het is dat hij - wijst naar Gijs - familie van me is, maar die ander...”
Gijs: “...is ook familie.”
Timo: “Ja. Ja, kijk, onderschat niet, het is toch een hoop werk hoor. Morgen zijn we ook weer de hele dag weg, en da's hartstikke leuk, maar je levert er wel dagen, uren en slaap aan in. En als je dan op donderdagavond speelt, stap je na je werk ongeschoren en ongedoucht in de bus. En als je pech hebt moet je rijden. Nou, daar spelen, inpakken, weer terug, en dan moet je de volgende dag ook weer gewoon werken. Het hoort er wel bij, maar dan moet je het er dus ook voor over hebben.”

 

En binnenkort de aftrap van jullie plaat?
Gijs: “13 oktober de release show van MOOON's Brew in het Stroomhuisje. Met support van The Stangs, uit Den Haag.”
Tom: “Goeie vrienden van ons. De eerste keer dat we hun tegen kwamen, speelden we in Den Haag, een akoestische set. En toen zei die organist 'Kom morgen vroeg bij ons ontbijten.' Dan merk je pas hoe klein dit genre echt is. Ik vind het echt mooi dat er weer allemaal nieuwe bands beginnen te komen die gewoon echt van deze sfeer houden. Het hoeft allemaal niet zo hard, als het maar gewoon goed klinkt, weet je wel.”
Gijs: “Eh... het gaat op zich wel hard hoor, met die versterkers.”
Tom: “Ja, oké, maar het is in ieder geval niet alsof we 15 distortions over onze gitaren heen gooien en brullen en allemaal naakt over het podium heen rennen met een tatoeërapparaat... Dan gaat het ook niet meer om de muziek. Kijk we mogen misschien niet de beste show hebben, maar we hebben in ieder geval prima muziek.”
Timo: “Nou, dat vind ik fijn om te horen Tom.”
Tom: “Nou, eh, graag gedaan.”

 

>> Lees het hele interview op www.eindhovenrockcity.nl

 

Editie: DE POPEI oktober 2017

Tekst: Des Crusade, Eindhovenrockcity.nl 

Gepubliceerd op 25/09/2017