interview met mozes and the firstborn

interview met mozes and the firstborn

Het eind van een bewogen jaar is in zicht. Mozes and the Firstborn spelen hun homecoming show op 20 december in de Eindhovense Effenaar.  Wat betekent Eindhoven eigenlijk voor de garagerockers? Een chat met Melle Dielesen…

 

Hoe geeft de stad Eindhoven je inspiratie?

“Voor mij is het heel fijn om in Eindoven te wonen. Dat komt doordat er doordeweeks niet zo heel veel te doen is. Dat klinkt bijna als iets negatiefs maar er is weinig afleiding waardoor ik me beter kan focussen. Ben je in een grote stad als Amsterdam, dan zijn er veel dingen te doen. Dat is aan de ene kant leuk, maar aan de andere kant wil ik weg en merk ik dat ik onaardiger word op straat. Zo van: boeie, er zijn zoveel mensen. Fiets je door Eindhoven en je lacht naar iemand, dan lacht echt bíjna iedereen terug.”

 

Wie of wat binnen Eindhoven heeft  jullie support gegeven?

“Patric Muris van 3voor12/Eindhoven support ons vanaf het begin al heel erg.  Door ons te draaien en soms een interviewtje te doen. Iemand die jonge bandjes de aandacht geeft met veel hart voor de zaak. Bij PopEi hebben we ons eerste echte optreden gedaan. Daar waren ze ook meteen al erg enthousiast. Zelf hebben we altijd thuis gerepeteerd maar ik denk dat PopEi voor veel mensen een broedplaats van creativiteit is. In de Effenaar hebben we echt heel veel gespeeld, in 2012 waren we zelfs de meest geboekte artiest. In december staat er een show in de grote zaal gepland. Compleet geschift, ik kan me daar nog niks bij voorstellen!”

 

De kilometers van Mozes and the Firstborn

In april gingen we met Mozes and the Firstborn mee op een bescheiden reis naar Tilburg. Dit om in 013 de show op garage festival ‘Here’s Your Future’ bij te wonen. Nu, een halfjaar verder, zitten we met Melle aan tafel voor een update. De Eindhovense band heeft namelijk zowel in letterlijke als in figuurlijke zin, behoorlijk wat kilometers gemaakt.

 

Om te beginnen met de tour door Europa met het Amerikaanse Two Gallants. Hoe kijkt hij daarop terug?

“Als band was het een hele fijne eerste ervaring op tour. Zij spelen zo veel en al zo lang, dat we van hen wel dingen hebben geleerd. Het is vet om te merken dat een band die grotendeels live hun fans hebben gekregen, nog steeds overal waar ze spelen zó toegewijd zijn. Mij lijkt het wel wat dat ook zo te doen. Het is hard werken maar ook weer super vet, omdat je er heel veel voor terug krijgt.”

 

Via Burger Records, een onafhankelijk platenlabel dat muziek op cassettes uitbrengt, heeft de band daarnaast door Amerika getourd. Of ze daar nog plannen mee hebben?

“We zijn niet alleen naar Amerika gegaan omdat het leuk is om er rond te rijden en hamburgers te eten. Het is niet voor niks dat we 12.000 kilometer hebben gereden. We wilden ook dáár iets opbouwen. In Nederland hebben we het afgelopen jaar het één en ander gedaan. Zo hebben we op een heleboel festivals gestaan, waaronder Lowlands. Wat natuurlijk zeker als Nederlandse band een hoogtepunt is. In Amerika waren we op tour met Broncho en stonden er soms maar 10 man in de zaal. Wel merk je heel erg dat als mensen enthousiast zijn, ze bij wijze van spreken ook meteen al je platen kopen. Als 6 van de 10 mensen je plaat kopen is dat toch 60% van het publiek! Haha.”

 

Alle shows, ervaringen en aandacht brengen natuurlijk ook binnen de band ontwikkelingen teweeg.

“Ik denk dat we als live band heel erg zijn gegroeid. We hebben geleerd op het podium goed te klinken, zonder daarbij afhankelijk te zijn van een geluidsman. Die was er in Amerika namelijk niet bij. Ook wat betreft show en routine trouwens. Je wordt gewoon een stuk strakker als je elke dag met elkaar speelt. Op ons debuutalbum hebben we alle instrumenten één voor één opgenomen, heel erg gelaagd. We werken ernaar toe op de volgende plaat meer een live geluid neer te zetten. Zo hebben we ook Wannabe op die manier opgenomen. We worden wat rauwer ofzo.”

 

Wanneer die volgende plaat komt blijft echter nog even de vraag.

“We zijn bezig met nieuwe nummers maar er zitten nog wat dingen in de pijplijn. Om het zo maar te zeggen… We hebben het gevoel dat we met de huidige plaat en setlist nog veel meer mensen kunnen bereiken. Met onze producer, Michel Schoots (ex Urban Dance Squad-red.), hebben we nog veel contact. Vanavond gaan we gezellig met z’n allen uit eten en wordt er van alles besproken. Dat doen we een keer in de zoveel tijd. Hij zegt over zo’n tweede plaat: “Je bent nu heel veel aan het spelen. Neem die ervaringen mee en probeer er van te genieten, want je ziet ontzettend veel vette en nieuwe dingen. Probeer daar inspiratie uit te halen en die tweede plaat… die komt vanzelf wel.”

 

In november staat er een nieuwe tour op de planning. Deze start de 7e in London en eindigt de 30e in Porto.

“Als we dat redden”, grapt Melle. De band gaat mee als support van het Amerikaans/Nieuw-Zeelandse gezelschap Unknown Mortal Orchestra. Op 20 december is Mozes and the Firstborn zelf hoofdact tijdens de eigen ‘homecoming show’ in de Effenaar. Grote zaal wel te verstaan. “Toen we rond onze release in Area 51 geboekt werden, hadden we echt zoiets van: ‘wow, fucking heftig!’. Zoals ik er nu naar kijk is het uiteindelijk ook maar een momentopname. Het kan zomaar zijn dat ik diarree heb die dag! Haha. Wel is het altijd super vet om in je eigen stad te spelen. Ook willen we onze vrienden en familie laten zien hoe we gegroeid zijn. Als je weet dat je moeder en buurjongen staan te kijken, wil je natuurlijk dat ze denken van ‘die Melle kan toch wel iets!’. Haha. Het is alweer een tijd terug dat we in Eindhoven hebben gespeeld. We kijken er echt naar uit om… om weer thuis te zijn.” 

 

Editie: DE POPEI december 2013

Tekst: Borus van den Brand

Fotograaf: Nick Helderman

Gepubliceerd op 13/12/2016