interview met tamarin desert

interview met tamarin desert

Toen 2015 nog maar net geboren was organiseerde de redactie van 3voor12/Eindhoven een nieuwe editie van Club 3voor12/Eindhoven. Tamarin Desert was een van die bands waarvan werd gezegd dat die het zouden gaan maken in het nieuwe muziekjaar. Nu kan rapport opgemaakt worden en hoe dat beter te doen dan met de band zelf.

 

Het is december, met de feestdagen nog voor de deur, als wordt afgesproken met drie van de vier (frontman Loek Hendrikx kan er helaas niet bij zijn) bandleden van Tamarin Desert. Doel: eens terugblikken op het afgelopen jaar, dat voor de band razendsnel voorbij is gegaan. Klopte de pompeuze woorden die de band belastte met een enorme ambitie en bewijslast aan het begin van het jaar of is door een te rood-witte (die combinatie maakt bij mengen niet toevallig roze) bril gekeken?

 



Het vervolg na de clubavondshow
Terug naar begin 2015, 9 januari om precies te zijn, toen Tamarin Desert een sterke set speelde op Club 3voor12/Eindhoven. Dat was de eerste keer Effenaar. “Meteen na die show is Loek (Hendrikx red.) vertrokken naar Glasgow. Gewoon op het vliegtuig geplempt en weg was meneer. Daardoor hebben we het eerste halfjaar niet veel kunnen werken aan nieuwe muziek. Wel hebben we toen samen met Bob (Verhagen, van Lexicon Bookings red.) onze single (Fool’s Last Stand red.) opgenomen en de releaseparty in Area51 op poten gezet. Loek is toen een weekendje teruggekomen om die show te spelen. Daarna is hij weer terug naar Glasgow gegaan om vervolgens anderhalve maand later definitief terug te keren.”

 



Stilte voor de najaarsstorm

Een redelijk rustig eerste halfjaar was het dus, maar dat was stilte voor de storm. Want al wist de band dat toen nog niet, het najaar zou druk worden, niet in de laatste plaats door de uitverkiezing door Popronde en de flinke tour die volgde. “De basis voor de goede helft van 2015 is gelegd in januari, in april volgde de singlerelease en 1 mei hoorden we dat we met Popronde mochten meedoen, wat we echt niet hadden verwacht.” Het idee van Popronde om bands uit hun veilige thuishaven te lokken en erop uit te sturen is goed gelukt bij Tamarin Desert, dat laat weten door de vele optredens een veel betere liveband te zijn geworden. Bassist Kris Marcelissen: “We zijn door Popronde eindelijk eens boven de rivieren gekomen. En ik denk niet dat we daar gauw weg gaan. Daar willen we gewoon lekker blijven.” Pim vult aan: “Aan het begin van het jaar mis je die shows zo erg omdat Loek er niet is, dan wil je extra graag spelen. En als je dan zo tof ontvangen wordt door al die plekken waar je met Popronde speelt. Dan is dat echt … sick. Je leert allemaal mensen kennen, je komt op leuke plekken en je maakt toffe dingen met elkaar mee.” Myron: “Ik vind het tof dat je op plekken komt waar je niet met 1-0 voorstaat. Dat je echt alles moet geven om te horen dat het vet is. Daar groei je denk ik ook van. We speelden soms vier shows in vijf dagen.”

 

Toekomstplannen

Nu Popronde voorbij is, kan de band weer verder kijken. En toekomstplannen maken. En dat doen ze met Kledder, ex-The Risque, en nu geluidsman van Tamarin Desert. Pim: “Met hem hebben we ook de single ‘Dreams’ opgenomen. En nu zijn er plannen om begin volgend jaar met een plaatje te komen.” Een plaat of een EP? Pim: “Een EP, ergens in maart. De plannen zijn concreet. We zijn al met de liedjes bezig. Eigenlijk sinds de eerste week dat we vrij zijn na Popronde, toen zijn we direct het repetitiehok ingedoken. We hadden er echt zo’n zin in. Shows spelen is een ding, maar ik keek er ook echt naar uit om weer muziek met z’n vieren te maken. We merken ook nu pas wat die drie maanden Popronde met ons heeft gedaan. Waar het normaal heel lang kan duren voordat dingen samenvallen, komt alles er nu pats boem uit.”
Wie dacht dat daarmee de taart wel compleet zou zijn, vergeet de kers. Hun joker. Tamarin Desert neemt afscheid, dan nog onder embargo, met het nieuws dat de band is geboekt voor Noorderslag. Niet als onderdeel van de randprogrammering ergens achteraf, maar officieel geboekt in de Oosterpoort. Als dat al bereikt kan worden met slechts twee singles en enkele nummers op een demo mag er heel wat verwacht worden van de eerste ‘echte’ release in het voorjaar van 2016. Myron: “Die release moet er eentje zijn om trots op te zijn. Eentje waar je over vijftien jaar nog trots op bent. Het liefst ook op vinyl. Een label zou het allermooiste zijn. We mogen nog steeds dromen.”

 

>> Lees het hele interview op http://3voor12.vpro.nl/artikelen/eindhoven

 

Editie: DE POPEI februari 2016

Tekst: 3voor12/Eindhoven, Patric Muris

Foto: Cloakture photography

Gepubliceerd op 14/12/2016